Hier kunnen kinderen, kunstenaars en organisaties die met kinderen werken terecht met creatieve uitingen en activiteiten.
Archief
 
Column van
In de columns van Atelier in een Koffer worden observaties over wat kinderen doen en zeggen tijdens creatieve activiteiten vastgelegd. Er wordt hierbij niet geoordeeld maar gewaardeerd wat kinderen bedenken en maken. Deze documentatie staat op zichzelf en kan een eindresultaat zijn van het werk met kinderen.
 
1e jaargang, nummer 10
Bommen
Sem en Ats (allebei 5 jaar) zijn aan het bouwen in het atelier. Uit de bakken hebben ze spullen gepakt die ze kunnen gebruiken. Als basis hebben ze allebei een kartonnen koker. Sem maakt er een plastic prullenbak van die met een kroonkurk open en dicht kan. Ats heeft een wat minder duidelijk project, maar is niet minder geconcentreerd. Hij heeft twee plastic bakjes gevonden die aan weerskanten van de buis moeten komen. ‘Dat zijn bommen’; roept hij. Lou (7 jaar) zit aan tafel te werken, hoort het en vraagt: ‘Wat voor soort bommen zijn het? Eén waar je alleen zwart van wordt, één die alleen knalt of één die echt gevaarlijk is?’ Ats kijkt nog eens goed en zegt met overtuiging; `Niet gevaarlijk.’
Het wordt gelukkig geen explosieve middag.

Amsterdam, 7-10-2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier op locatie.
 
1e jaargang, nummer 9
'Dos personas!'
Noah (3 jaar) is voor het eerst bij het Kris Kras Atelier. Hij zit bij de deur en wil nog niet meedoen. Alles is nieuw hier. Later komt hij bij de tekentafel zitten en begint te krassen met een lichtgroene stift. Meerdere vellen vol. Op een  gegeven moment maakt hij  grote, kleine en ovale cirkels. Steeds weer opnieuw. Op één vel tekent hij 2 hoge ovale cirkels en zegt: 'Dos personas!' Ik spreek geen Spaans maar dit versta ik zeker! Noah tekent ondertussen door en praat zacht in het Spaans. Op het volgende vel staan vier verschillende grote cirkels. Zijn moeder schrijft met potlood op wat hij bij iedere cirkel zegt: 'Papa, mama, Fedde en Noah'. Een familieportret! Wow.
'Zo heeft hij nog nooit eerder getekend!' zegt ook zijn moeder verrast. We kijken elkaar aan en genieten van dit bijzondere moment. Noah tekent ondertussen door met de groene stift en later ook met andere stiften. Hij is zeker een half uur aan het tekenen.
Wat vind je van hem?

Amsterdam, 14-9-2015
Sabine Plamper, cultuurpedagoge

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier op locatie.
 
1e jaargang, nummer 8
Schilderen op groot formaat
In de woonkamer is een fotostudio ingericht. Aan het einde van de fotosessie met Emilie (18 mnd.) kregen we samen met de ouders het idee om Emilie op het grote vel papier dat als fotoachtergrond diende te laten schilderen.
We vroegen ons wel af  of ze hier zin in had. Wordt het misschien een grote chaos met al die verf in de woonkamer? We gaan het proberen!
Emilie mag midden op het grote vel papier zitten met twee bakken vingerverf, 2 glaasjes water en 2 dikke aquarelpotloden. Het is heel stil. Ze kijkt rond en grijpt een kwast. Ze zet een paar vegen op het papier. Dan krijgt een knie haar volle aandacht en wordt  beschilderd. De kwast heeft ze ondertussen niet meer nodig. Emilie doopt haar vinger en haar potlood in de verf om ermee te schilderen. Het is helemaal stil, ze is stil bezig. Plotseling veegt ze met haar voet door de verf. Alles wordt groen. Ze kijkt naar ons en lacht.
Meer dan een uur is Emilie bezig.  Chaos? Geen sprake van! De meest relaxte fotosessie die ik ooit heb gehad met een jong kind in de fotostudio. Uiteindelijke ben ik zelf maar gestopt met fotograferen. Ik had echt genoeg beelden. En Emilie? Ze ging gewoon nog een hele tijd door met schilderen.

Amsterdam, 16-8-2015
Sabine Plamper, cultuurpedagoge

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier op locatie.
 
1e jaargang, nummer 7
Papiersnippers in het Kris Kras Atelier
Op een lage tafel in het atelier liggen heel veel papiersnippers. Deze snippers blijken jong en oud blij te maken. Je hoort overal gelach en ziet vrij spel. Eerst gaan voorzichtig een paar snippers de lucht in. Even later dwarrelen ze overal als kleurrijke sneeuw naar beneden.
Het valt op dat Sen op de grond geconcentreerd met een handvol snippers aan het spelen is. Hij zit recht voor een rooster van een ingebouwd ventilatiesysteem. Sen heeft iets ontdekt en ik kom gefascineerd kijken.
Hij houdt een handvol snippers boven het rooster van een ventilatiekanaal.
Er komt een krachtige luchtstroom uit. De snippers vallen echter als een baksteen  naar beneden en blijven op het rooster liggen. Sen laat zich er niet door uit het veld slaan.  Hij  veegt het rooster weer schoon en pakt nu een kleinere hoeveelheid snippers. Nu dwarrelen de snippers boven het ventilatiekanaal. Ze blijven zweven! Sen herhaalt dit steeds weer, hij blijft uitproberen wanneer de snippers opstijgen en wanneer niet. Ik roep de andere kinderen erbij om te komen kijken. Samen vragen we ons af hoe dit kan en wat er precies gebeurt. Sen kijkt heel trots. Hij heeft het ontdekt!

Amsterdam, 11-7-2015
Sabine Plamper, cultuurpedagoge

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 6
Gebroken Hart
Ik raakte in gesprek met Lisa. Zij is verliefd op Yuno.  Dit zijn haar eerste sterke gevoelens buiten het gezin. Dus dat moet serieus worden genomen, ook al is ze pas 6 jaar.  Haar vriendin Sara, die ook op Yuno verliefd is, probeerde haar over te halen om het tegen hem te zeggen. Ze durfde en wilde dat alleen niet. Uiteindelijk heeft Sara het tegen Yuno gezegd. Eerst was Lisa boos, maar daarna snel blij, want nu keek Yuno ook naar haar.
De volgende dag is de vreugde helaas snel voorbij. Lisa komt bedroefd uit school. Yuno heeft verkering aan Sara gevraagd. Lisa zegt: “Ik heb haar zelfs geholpen met ja zeggen. Ik zei tegen haar dat ze eerst de “J” en dan de “A” moest zeggen en dat deed ze”.
Yuno zocht daarna Lisa op en zei dat zij nu niet meer verliefd op hem mocht zijn. Als ik daarna met Lisa doorpraat komt ze zelf tot een goede conclusie; “Ik denk dat hij bedoelde dat híj niet meer verliefd op míj kon zijn omdat hij al verkering heeft”.
Lisa denkt en vraagt: “Maar  ik mag toch zelf weten op wie ik verliefd ben?”  “Yuno heeft alleen wel mijn hart gebroken.” “Kijk zo”, roept ze en ze wijst naar het pictogram van de AED reanimatie dat op de muur hangt.

Amsterdam, 01-6-2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar
De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 5
De draak en de letter
Er zijn zes peuters in het atelier aan het werk. Eerst tekenen ze aan tafel. Er ontstaan ijsberen en olifanten. Dan willen twee kinderen schilderen. Met de roller en de grote kwasten smeren ze het hele vel vol. Elias blijft tekenen, allemaal dikke krokodillen. Hij trekt lange strepen op een vel, ook op de tafel. Aiden kijkt en luistert naar hem. Als Elias ook gaat schilderen gaat Aiden op zijn plek zitten en gaat met zijn vinger over de streep op de tafel. ‘Is een krokodil’,  roept hij. 
Ondertussen bij de ezel praten de jongens terwijl ze schilderen. 
Jason: ‘Ik heb allemaal lichtblauw.’
Sem: ‘Ik allemaal donkerblauw.’
Elias: ‘Ik ook donkerblauw.’ 
Sem: ‘Ik heb een krokodil gemaakt.’ 
Elias: ‘Nee, olifant.’
Sem: ‘Olifant? Ik heb een nijlpaard.’ 
Jason: ‘Nijlpaard?’ 
Elias: ‘Ik een donker nijlpaard.’
Jason: ‘Ik heb regen gemaakt.’
Sem: ‘Ik heb een draak! En een letter.’
Jason: ‘Maar ik zie de draak niet.’ 
Sem: ‘Ik zie de letter.’

Amsterdam, 17-5-2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 4
Reuk
Vier peuters tekenen aan tafel, er liggen een paar zwarte stiften, een roze markeerstift en twee geurstiften. Cato ontdekt dat haar bruine stift naar poeder ruikt. Loek heeft ook een stift en volgens hem  ruikt die ook naar poeder. Daarna moet iedereen ruiken aan de geurstiften. Loek zegt: ‘Ik vind de bruine naar kaneel ruiken’. Cato zegt zeer beslist: ‘Nee het ruikt naar poeder’. Mirjam ruikt ook. ‘Mmm, poeder’,  zegt ze.
Jake pakt de markeerstift en drukt hem tegen zijn neus aan. Deze ruikt naar... ?’ Het is even stil, dan probeert hij het nog eens.  ‘Deze ruikt naar...?’ Hij snuift diep maar komt niet op het goede antwoord.
Mirjam vraagt: ‘En, waar ruikt het naar?’ Dan weet hij het en roept: ‘Naar ROZE!’

Amsterdam 2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 3
Zo worden witte papiertjes gemaakt
Er zitten 5 kleuters in het atelier te werken. Nadat ze al een half uur hebben getekend met zwarte stiften op witte kaartjes, komen er nu zwarte papiertjes en witte dunne verf op tafel. Yara begint als eerste en ze maakt een heel velletje wit. Kiki en Mare volgen. Kiki zegt: “Nu weet ik hoe ze witte papiertjes maken.” Zack mag ook een kwast uitzoeken en hij kiest een tandenborstel. Hij doopt die in de verf en maakt een spoor op het zwarte kaartje. Dan beschildert hij zijn hand. Vol interesse en met plezier kijkt hij naar zijn hand, hij beweegt hem en kijkt naar de rimpels. Gus, Kiki en Mare beginnen ook hun handen te schilderen.
“Kijk!” zegt Isis. “Ik heb een handschoen”. Mare zegt: “Sinterklaas heeft ook handschoenen.” Zack en Gus hebben er ook een. “Wij zijn allemaal Sinterklaas”, zegt Mare en ze beginnen te zingen.

Amsterdam 2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 2
Raketten maken is leuk!

Er zijn 5 kleuters in het atelier. Zola maakt een raket en op de achterkant van het kaartje begint ze met aftellen. Leo krijgt ook zin in een raket en krast er vervolgens op los. De raket onder de krassen verdwijnt in rook. Hij maakt er allerlei geluiden bij, sissen en proesten. Hij zoekt steeds even contact als het af is en ik hem een nieuw vel geef. Dan glimlachen we even naar elkaar, dat is genoeg. Jayden kletst honderduit. Over spiderman en monsters. Hij maakt een monsterhuis en ook monsterraketten, die ontploffen en maken veel lawaai. Hij valt er zelfs van zijn kruk van en moet er hard om lachen.
Zola vertelt over haar raket. “Mijn poppetje moet snel aan boord, anders gaat ie dicht.” Isis: “En dan gaat hij naar binnen en dan achter dit raampje.” Zola: “Of hij gaat zonder raam.” Isis gaat ook een raket tekenen.
Zola zegt: “Raketten maken is leuk!” Ja, zegt Isis, “heel erg leuk!” Zola: “En nu ga ik lekker krassen!”
Amsterdam 2015
Titia Sprey, beeldend kunstenaar

De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.
 
1e jaargang, nummer 1
Donker
Charissa (3 jaar) schildert met zwarte waterpotloden en veel water.
Meerdere vellen worden helemaal gevuld met zwart.
Na de derde zwarte tekening begint ze uit zich zelf te vertellen:
“Weet je wat ik maak? Een nacht-tekening. Als mijn tekening klaar is,
gaat mijn tekening zeggen: Iedereen moet naar bed!”
Sabine vraagt: “En wat gaan de kinderen dan zeggen?”
Ze antwoordt: "Nee! We willen nog niet slapen! Dan gaan ze eerst nog
een boekje lezen en een broodje eten en in bad!”
Ze tekent door en zegt: “Het is donker. Het is heel donker.”

Sabine Plamper, cultuurpedagoge
De  observatie is geschreven tijdens het Kris Kras Atelier Amsterdam.